KOŚCIÓŁ PARAFIALNY W KĄTACH

 

Parafia w Kątach formalnie powstała 15 grudnia 1980r. Do tego czasu proboszcz śp. ks. Kazimierz Ocytko pasterzował tu jako rektor od 28 sierpnia 1971r.  Od macierzystej parafii Wojakowa zostały odłączone wioski: Kąty i Połom Mały w całości, oraz Drużków Pusty i Porąbka Iwkowska częściowo. Z tego powstała nowa parafia Kąty. Parcelę pod budowy kościoła i plebanii ofiarowały Siostry Służebniczki NMP Starowiejskie z Kątów. Pierwszy proboszcz parafii Kąty oraz budowniczy kościoła i plebanii miał już plac pod kościół i miejsce na cmentarz 30 kwietnia 1982r.  W jesieni 1982r. przystąpił do budowy kościoła , która trwała 3 lata, bo już 25 grudnia 1985r., w uroczystość Bożego Narodzenia odprawiono pierwszą Pasterką w nowym kościele. Wnet potem przystąpiono do budowy plebanii. To dzieło doprowadzono do końca też za trzy lata, tak, że 12 stycznia 1988r. proboszcz ks. Kazimierz Ocytko zamieszkał już w nowej plebanii. Mieszkał w niej tylko rok i niecałe 4 miesiące, do niespodziewanej śmierci 5 maja 1989r.

Projekt architektoniczny kościoła wykonała mgr inż. arch. Zdzisława Dziurzyńska - Kaczor z Tarnowa. Konstruktorzy; mgr inż. Leszek Kaczor z Tarnowa, oraz  mgr inż. Stanisław Szewczyk z Nowego Sącza. Obliczenia statyczne konstrukcji stropu nawy głównej wykonał inż. Wojciech Mystkowski z Limanowej. Rysunki konstrukcyjne, obliczenia statyczne oraz dokumentację zamienną wykonał mgr inż. Stanisław Serafin z Nowego Sącza. Mgr inż. arch. Józef Stós z Okocimia prowadził budowę  jako inspektor nadzoru, wykonał dokumentację zastępczą z wyposażeniem wnętrza kościoła włącznie. A  wszystko wykonał zupełnie bezinteresownie. Głównym majstrem i kierownikiem budowy był Piotr Marzec z Kątów,z tego zadania wywiązał się bardzo dobrze.

Kamień węgielny dla tego kościoła poświęcił Papież Jan Paweł II dnia 22 czerwca 1983r., podczas drugiej pielgrzymki do Ojczyzny. Wmurował  ks. Biskup Piotr Bednarczyk 25 marca 1984r.

W budowie kościoła dużo pomagali ks. Kazimierzowi ; jego brat p. Józef Ocytko z Dębicy, oraz ks. Prałat Franciszek Korta  ze Złotej, który ofiarował m.in. marmurowy ołtarz, ambonkę, chrzcielnicę i obrazy Drogi Krzyżowej.

 

 

" Nie oszczędzali w niczym, ażeby Bogu na cześć i chwałę przybytek wystawili, gdzie obciążeni grzechami mogli znaleźć ulgę, strapieni różnymi dolegliwościami mogli się Ojcu Niebieskiemu poskarżyć, zawiedzeni różnymi plagami mogli sprawiedliwość Jego przebłagać, zawołani na ostatku z tego świata mogli spokojnie zasypiać w tej nadziei, że ich zwłoki śmiertelne przy tym kościele wśród ich zagród będą oczekiwały głosu trąby anielskiej ".